Batu'nun adı Memed'in tadı

Uyanık olduğum hemen hemen tüm zamanı bilgisayar karşısında geçiriyorum. Bir süre önce cici mi cici bir notebook aldım. Adı Baturalp, ben ona Batu diyorum. En gözde oyuncağım artık. Büroda desktop, evde laptop, gezmeye çıkarmıyorum yani, henüz kucağımdan indirmeyecek kadar şımartmadım Batu'mu!

Sabah uyanınca açıyorum hemen, şöyle bi ellerim gezinsin hiç değilse üstünde, okşandığını hissetsin, bilsin onu ne kadar sevdiğimi. Ama yok yok, eve de ADSL almalıyım bir an önce, dial-up hiç tat vermiyor. Büroya mümkün olduğunca hızlı varmaya çalışıyorum evden çıkar çıkmaz, desktopum Mehmet, ilk göz ağrım beni bekliyo büroda. Onun yeri ayrı, ne de olsa Batu Mehmet kadar kabiliyetli olamıyor, her ne kadar Batu'yla wireless falan takılsak da; kablomuz olsa aramızdaki bağ da daha güçlü olacakmış gibi geliyor. Memed'le öyle mi halbuki, her köşemizden kablolarla bağlıyız birbirimize, hem Memed'de ADSL de var, hızlıdır benim Memedim. Batu'nun fiziği güzel, içi boş şimdilik. Onu da doldururum yakında, bilgi küpü yapıcam Batu'mu, hem yakışıklı hem zeki olacak.

Bir arkadaşım bugün, halime acımış olacak ki, "Yeter artık, git tedavi mi olacaksın, kendin gibileri bulup grup terapisine mi katılacaksın bilmiyorum, ama lütfen kurtul şu bilgisayar bağımlılığından; tez vakitte demans başlayacak, alzheimer başlayacak sende, beyin hücrelerini öldürüyorsun" dedi. "Sen eskiden kitap falan okurdun, bir şeyler izlerdin, artık hiçbir şey yapmıyorsun!" Gerçi tedavinin başarılı olması için bağımlı olduğumu kabul etmem gerek sanırım, filmlerde falan öyle oluyor.

Eve geldim, bu akşam kitap okuyayım bari biraz dedim kendi kendime, aklımdan Batu'nun klavye kısa yollarını henüz kurcalamamış olduğum geçti. Yok yok olmaz, okuyacağım bu gece. Açtım önüme Batu'nun kullanma klavuzlarını.
Tüm gece okudum. İnan ki bak.