Uykum ve ben dargınız bu aralar. Utanmadan kapris yapıyoruz birbirimize. O geliyor sokuluyor bana doğru, bi selam bile vermeden başımı çeviriyorum. Son günlerde her an yanımda oluyor, gözlerime yerleşti tadı. Peşimi bırakmışsa ben çağırıyorum uykumu, koynuna alsın beni istiyorum, ama bu seferde birbirimize bürünemiyoruz, güpegündüz elalem ne der sonra diye. Kulağına Sigur Ros mırıldanıyorum, karanlığın çökmesini bekliyoruz sessizce.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder