Merkez Kapalı Cezaevi,
Büyük bir demir kapıdan geçince, tutsak bir kasabaya giriliyor. Sağda doldurulması gereken evrak, kimlik kontrolü. Çanta, telefon dolaba konuldu. Camdan bakınca minyatür bir taşra meydanı havası var. Bak etrafa, işte sağdaki bina kaymakamlık, az ötede müftülük, orta alan ağaçlık, çiçekler açmış, güzel manzara. Yan taraf ağaçların ardında kalmış, görünmüyor. Eski binalar, yeşil avlu. Çok eski bir cezaevi burası. F'lerin "modern" havası, "konforu" yok. 50 metre kadar ileride...
Didiklenme Noktası,
Bir geç şöyle hele, bakalım ne kadar ötüyor. Kemer, küpe, kolye, bozuk para boşaltıldı. Sütyen balensiz olacak, devlet talimatı. Penye. Hala ötüyor, bak orada terlik var, giy ayağına, ayakkabı ötüyor. Ayakkabı x-rayden geçiyor. İzin çıktı geri giymeye. Geç...
Kadınlar Koğuşu,
Kasaba havasının sona erdiği yer. İçerisi. Kalın parmaklıkların ardı. Tutuklu çağrılıyor. Mahpus. Tutsak. Her ne dersen. Duvarda görüşme kuralları yazılı. "Tutuklu veya hükümlüyü dinleyin, ziyaretine sık gelin" içerikli. Müşvik devletim. Canım benim...
Görüşme Odası,
Arka cephede kalan küçük bir sahanlığa açılıyor, odayı boydan boya bölen genişçe bir masa var. Sınır. Para, kitap vermek bile yasak. Kağıt imzalatma bakiim! Dipte bir kadın oturuyor, laf dinliyor. Adı gardiyan. İnfazı koruyor...
Kedi,
Görüşme odasının sahanlığa açılan kapısında. Turuncu çizgili, tombik. Muhtemelen adı Sarman, belki Mırnav'dır. O da tutsak. İçerili...
Dışarısı,
Güneş var.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder