Günüme garip bir iç sıkıntısı, kıpırdayan bir huzursuzluk hakim. Fonum Faure'nin Pavane'ı. Nocturne in C-Sharp Minor soslu, hani şu Piyanist filminde bolca dinlediğimiz hüzünbaz Chopin. Mutsuz da değilim aslında, niye böyle oldum ben. Makyajım aktı, yüzümde gülümse yok. Başım ağrıyor çatlarcasına. Uyumak istiyorum. Kararmış gözaltılarımla.
Modern kent kadının çıkmazı di mi?! Depresif non-lineer regresyon! Bıkkın - sıkkın halet-i ruhiyeli aymaz metropol ucubesi.
Ne diye bu kadar tepem attı şimdi benim? Niye böyleyim bugün ya... İnan nedensiz. Yak bi sigara daha, kahveden bi yudum. Kapa gözlerini. Sal kendini zamana.
kahve: uyar
YanıtlaSilyere bakma gökyüzüne bak
bi de yüz mimikleri (sırayla a,e,ı,i,o,ö,u,ü diycen)
Ama gökyüzü gri!
YanıtlaSilHarfler iyimiş, dünden beri benimkiler sırasıyla h,m,m ve h,r,r,r,r dan ibaret :):)
bi de word ver. harflerim var tabii, yuh vquxhbnv bana özel mi yapıyo bu blogger ya!
:) al sana word: OKİNAİUU! (bağırarak söylenecek, yetmezse GORİNCKİYAA diye devam edilecek, otomatik olarak kılıç sallayıp ifadeni capon savaşçılar gibi yapmaya başlıyorsun zaten)
YanıtlaSilben kafam bozukken gri gökyüzünü tercih ederim, ne o öyle güneş/ mavi falan diye gıcık kaparım aksi takdirde, -dalga mı geçiyorsun benimle, kafam bozuk işte ooluum! hissiyatı.
sevgiler:)
Dün gece altıma işeyecek kadar güldüm, geçti tamamen! Epey bi idare artık bu beni:):) Sağolunuz efenim, hattori hanzomu takıp geliyorum :)
YanıtlaSil