Çarşamba, Haziran 15

Yaşlanıyorum...


Bugün iki arkadaşımın doğumgünü. Akşam için plan program yaparken dank etti, benim doğumgünüme bir aydan az bir zaman kaldı! 27'yi gösteriyor sayaçlar. Direnmeye mahal yok. Ben inatla 24 kalmak istemiştim oysa ki... Ally McBeal tribi diyolar buna tıp çevreleri galiba. Napiim ama, ben zaten 19'dan 20'ye bile çok zor geçmiştim. "Ne yani artık teenager diil miyim!?" diye. 30'u düşünmek bile istemiyorum!! 24 iyiydi be...
Hüzünlü kız çocuğu oldum ben! Don't look up!

Baktım durum bu, görecelikten bile sağlam bir teori geliştirdim: Madem biten yaş söyleniyor, biten yaşlarımdan hangisini istersem onu söylerim o zaman!
24'üm işte! Var mı itirazı olan!

4 yorum:

  1. ben de 24 kalmak istiyorum ama 25ime sadece 1 ay kaldı :(

    YanıtlaSil
  2. Olsun hiç sakıncası yok! Görünümünüz el verdiği sürece 24 kalabilirsiniz! Ben 2 yıldır öyle yapıyorum... :P

    YanıtlaSil
  3. :)) teoriye bayıldım. bunu arkadaşlarla paylaşmam lazım.

    ilgiçtir kariyerim boyunca içinde bulunduğum ortamlar tam tersini gerektirdi. hep yaşımı büyük söylemek zorunda kaldım. şimdi gerçekten büyüyünce hiç kendi yaşımı yaşayamadım diye hayıflanıyorum. yani sen en azından 24'ü yaşamışsın. ben 18'imdeyken 24, 24'ümdeyken 30 der veya bazen yüzüm kızarar en azından 30u ima etmeye çalışırdım.

    YanıtlaSil
  4. @tipyedi: Hoşgeldin,
    Niye?! :))
    İş yaşamında yaşın genç olması bi noktaya kadar dezavantaj olabiliyor, buna katılıyorum. Çünkü insanlar yaş ve bilgi/deneyimi doğru orantılı sanıyorlar. Ama bence "insanı görünüşüne göre karşılayıp, fikirlerine göre uğurlarlar" lafı kesinlikle doğru.
    Ben sadece 24'ü değil, tüm yaşlarımı yaşadım. Kimseye 24'üm demiyorum, o işin geyiği. Bak mesela seni sordun farzediyorum -hemen olayı örneklendirmek lazım zira-:)) Evet, 26 yaşındayım:))

    YanıtlaSil