Aylardır, hatta nerdeyse bir yıldır Goran Bregovic dinlemiyordum. AluminyumFolyo bi postta Maki Maki'yi mırıldanmış, ne dinlesem aceba diye yaklaşık 80GB'lik arşivi içinde debelenen bendenizin kafasında şimşekler çaktı. Aldım elime kara kaplı çantamı, çıkardım cdyi, taktım. Özlemişim, ohh...
Her ne kadar Sezen Aksu tarafından Türkiye'de imajının içine edilmişse de, lise çağlarından beri ailecek beğeniyle takip ettiğimiz bi abimizdir kendisi. Onun yüzünden nece olduğundan bile emin olmadığım dilleri öğrenmeye çabalamışlığım var. Hele bir de Ognjan "Ogi" Radivojevic diye bir -maalesef eski- ekürisi vardır ki, (kutsal bilgi kaynağında bile torutopu 5 entryle kalmış olması kınanası bi hadisedir) ondan abi diye bahsedemeyeciğim, onun yeri apayrı!
İlgilisi zaten biliyordur, ilgisizine önerim abimin musikisini şıngırdak Balkan ritmlerinden ibaret sanmamalarıdır. Man From Reno, Delicious Solitude, Song Of The Rain, Stolen Child, La Nuit, Silence, Death, Aven Ivenda ilk aklıma gelen muhteşem şarkılar. Eğer bilmiyorsanız, en azından bunları bulup dinlemenizi hararetle tavsiye ederim!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder