itiraf.com

Bugün konumuz hırsızlık: Sabah - evden çıkarken anahtarı kapının arkasında takılı unutup fellik fellik çilingir arayarak başladım güne. Çilingir kardeş, çelik gibidir sandığım kapıyı tek bir çubuğun yumuşak hareketiyle bir kaç saniye içinde açıverdi. Tedirgin edici. Her ne kadar geçici yalnızlığımın son demlerinde olsam da tedirgin edici.
Öğleden sonra - bi önceki posta konu 16lık hırsıza savunma hazırladım, mümkün olduğunca lehine olacak şekilde, inanmadan.
Akşam - ortalıktaki dağılmış kitap yığınlarımı kurcaladım biraz. (bu pek nadir olur aslında, ben de her yanı darmadağın olan, ama kitapları özenle türlerine göre ayıran ve hatta itiraf ediyorum aynı yazara ait olanlar da kendi içinde alfebetik sırada duran patetik yaratıklardan biriyim) Cem Akaş'ı pek severim ben, İse'yi, 7'yi ve bi kaç hikayesini daha, bölük pörçük de olsa evire çevire kaç sefer okumuşumdur. İse'yi aldım yine elime. Aşka, yalana dair düşünceler akıp geçiyor, atlaya atlaya 65'e geliyorum (bende ki baskıda-iftiharla sunarım, ilk baskısıdır "ise-nadüz yazılar"dır. henüz "ise, ki değil" olmamıştır.) "siz kimin kitaplığından çalıyorsunuz?" diye soruyor ulu bilge, kendi çalma macerelarını aşama aşama anlatıyor.
Gece - gecenin karanlığı hesap kitap için uygun fon. Ben de çaldım "ergenlikte", Cem Akaş kadar sık da yapmadım bunu üstelik. Orta sondayken kaset çalmıştım. Led Zeppelin, Four Symbols. Kırılmıştı sonra, bende aynı dükkana gidip satın almıştım. İkincisinde yine aynı dükkan, Therapy yeni türemişti, parama kıyacak kadar istemiyordum o albümü. Adını da hatırlayamadım zaten. Nurse'lü falan bi şeylerdi. Sonra epey ara verdim kariyerime. Ta ki lise ikideyken o devasa kitap fuarına gidene kadar. Aziz Nesin'in de imza günüydü. Niyeyse ben bi arkadaşım için kuyruğa girdiğim halde kitap imzalatmamıştım. Standlar arasında dolaşırken mevcut tüm harçlığımı tüketmiş, torbanın geri kalanını doldurmaya yine de devam etmiştim. O kadar heyecanlanmıştım ki hala liste tek tek aklımda. Bi de seçici çalıcıydım üstelik. Nietzsche - Ecce Homo, Kerouac - Zen Kaçıkları, Camus - Caligula, Jonas, Düşüş, Büyüyen Taş (Camus torpilli tabii), Sartre - Duvar, Goethe - Faust. Lise iki... Büyüyünce "aydın" olmak falan gibi bi kaygım mı varmış ne!? Aptallık işte... Çaldıklarımın hep ince kitaplar olmasından da belli zaten. Harçlığımı Can Yayınlarından kazıklanarak tüketip, gidip Abidik Yayınevinden çalmışım. Gülün Adı'na kim bilir kaç para yatırmıştım. Çantam gülle gibi olmuştu, hala çok net hatırlıyorum. Son çalışımdı o. Yeterince çalmıştım. Altıma edecek kadar da korkmuştum.
Çalmayı marifet saymadım, heyecanına yenildim belki sadece. Cem Akaş da benzer şeyler söylüyor, ben asla kimsenin emeğinden çalmadım, küçük esnaftan çalmadım, ya da hesabı oranın zavallı çalışanın cebinden çıkacağı belli olan yerden çalmadım. (Fuarda da öyle olmuştur umarım) Bakkal bana 10 YKrş fazla verse, döner geri veririm. Ama şimdi düşünüyorum da, keşke can yayınlarından, doğandan, ykyden falan çalsaymışım. Öfff... Amma okkalı itiraf metni oldu bu da.