Mutluyum...

Günlerdir süren azap, belirsizliğin çilesi bitti. Saptanan kist malign değilmiş BT sonucuna göre!! Şu an kelimenin tam anlamıyla pelte gibi hissediyorum kendimi. Suratımda belli belirsiz bir gülümsemeyle. Düşünmemek için abuk sabuk meşgaleler yaratmaya çalışıyorum kaç gündür. Artık tekrar işe güce dönebilirim.

Eğer son iki postta bahsettiğim şeyi anlamıyorsanız, umarım hiçbir zaman anlamazsınız. Carpe diem denen şeyin ucuz hedonist bir dürtü olmadığını net bir şekilde öğrendim son bir yılda ben. Madem mutluluğun yolu cehaletten geçiyor ve ben o şansı -bir şans olduğunu idrak edemeden- kaybettim, o halde carpe diem bundan böyle! Bırak yarını, 10 saniye sonra ne olacağı belli değil ki...

Hi hi... Agnostik de oldum... Bugün herşey olabilirim, farketmez...

Mutluyum... Uzun zamandır olmadığım kadar...

Ünlü Türk düşünürü Cem Akaş'ın bir tespiti vardır hani, yaşamda anlam aramakla ilgili (ben buraya yazamayacağım kimse kusura kalmasın). O kadar işte!!!! :))