Algımın sonuna kadar açıldığı, düşüncelerimin ışık hızında akıp gittiği bi gün bugün. Düşün, düşün, daha çok düşün... Sonuna kadar, her ne geçiyorsa aklından... Nedenler, niçinler koştura koştura yol alsın... Yetiş peşlerinden sonra. Dur. Nereye kadar?
Dumanı çek içine biraz da o yol alsın. Soluklan. Dikel, soluk al. Tamam şimdi aç gözlerini. Bak etrafına...
Vazgeç...
Pes.Acı çek, hazzı hisset... Ayıl. Bekle, hep bekle, sorgula. Hayır. Pes etmek yok. Sonuna kadar gittiği yere kadar.
Pencerene konan güvercinlere bak, hatırla, hüzünlen, gözlerin doluyorsa da aldırma... Yanlız kal.
Değdi mi peki? Bilmiyorum.