"Görüldüğü gibi engeli aşıp yazmanın yolu var, ama sanmıyorum yazacağımı. Dert değil ki ben yazmayı sürdürebilmiş miyim, Türkiye'deki kullanıcılar okumaya devam edebilmiş mi!" demiştim, açıklanması gerekti. Bu nedenle, amaca hizmet edecek bir durum olmadıkça, aracı site yardımıyla son kez giriş yapıyorum bloga.
Elif'in alttaki yazıya yaptığı yoruma ve bu yazısına binaen, linkteki yazısına yorum yazdım, buraya da özetliyorum:
Yazmayacağımı söyledikten sonra; yazarların “inadına yazmak” düsturu bir an duraklattı beni. Tekrar düşündüm.
Evet, kırk ayrı yolla bloguma girebilir, yazmaya devam edebilirim. nitekim yasağın konulduğu gün girdim, yazdım, o yazı okundu, yorum aldı. E? Evvelki günden farkı ne? Aynı şekilde sürdürülebiliyor blog.
Peki, hep beraber “underground” x,y,z “tunnel”lerde mi takılalım?
Farklı çözüm yollarını kullanarak “yasağı aşıp” yazmayı sürdümek yasağı ortadan kaldırmaz. Yasağı aşarak yazmayı ve böylece aştığım yasağın öyle ve böyle önemini yitirmesini sağlamayı reddediyorum! Aşılabilir de olsa bu yasağın önemini yok saymayı reddediyorum! Blogger servislerini yasak kalkana kadar open dns ya da free proxyler’le kullanmayı kabul etmiyorum! k,v,x,r,z, tünellerine ben girmeyeceğim, o dehlizlere inmeyeceğim. Giriş yolu yeryüzünde çıksın!
Hukuki yolları denemek kadar, Türk Telekomdan hizmet alanlar olarak durumu protesto etmeliyiz. Boykot olabilir, işlerini kilitleme olabilir, ses yükselmeli. Artık kesinlikle mali yönden canlarını yakmamız gerektiği fikrim pekişti, kullanıcı olduğumuz kadar müşteriyiz biz aynı zamanda. Hem TT'nin ve hem de Google'ın. Google da görev düşüyor. Belli bir blogun değil tüm sunucunun (neyse adı artık teknik olarak) kapatılmasında Google'ın hem muhtel olan hakkı hem de kullancısına karşı bu saçmalığı giderme yükümlülüğü var.
1120 siteden söz ediliyor erişime kapalı olan. 1120! Bin yüz yirmi!
Mesele benim kıçıkırık bloguma iki satır karalamam değil ki. Özgür düşünce ve paylaşıma vurulan zincir.
Sevgili Elif, kolektif bilincin ne olduğunu hatırlayan biri olarak, blogunu paylaşıma açtı. Benim kafama da ortak domainli kolektif bir blog fikrini soktu.
Ve evet, bu bir eylem çağrısıdır.
Sesini yükseltecek herkes için mail adresim: doliincapax@gmail.com
Last Fm'den de kolaylıkla ulaşabilirsiniz: http://www.last.fm/user/doliincapax
Ek: Yazmamayı seçen, ancak takip ettiği blogları okumayı sürdürmek isteyen biri olarak, bu yazıyı okuyan tüm bloggerlardan ricam, RSS Feed'lerini yazının tümünün okunabileceği şekilde ayarlamaları. Devamını okumak için tıklamak eziyete dönüşmüş durumda zira.
Elif'in alttaki yazıya yaptığı yoruma ve bu yazısına binaen, linkteki yazısına yorum yazdım, buraya da özetliyorum:
Yazmayacağımı söyledikten sonra; yazarların “inadına yazmak” düsturu bir an duraklattı beni. Tekrar düşündüm.
Evet, kırk ayrı yolla bloguma girebilir, yazmaya devam edebilirim. nitekim yasağın konulduğu gün girdim, yazdım, o yazı okundu, yorum aldı. E? Evvelki günden farkı ne? Aynı şekilde sürdürülebiliyor blog.
Peki, hep beraber “underground” x,y,z “tunnel”lerde mi takılalım?
Farklı çözüm yollarını kullanarak “yasağı aşıp” yazmayı sürdümek yasağı ortadan kaldırmaz. Yasağı aşarak yazmayı ve böylece aştığım yasağın öyle ve böyle önemini yitirmesini sağlamayı reddediyorum! Aşılabilir de olsa bu yasağın önemini yok saymayı reddediyorum! Blogger servislerini yasak kalkana kadar open dns ya da free proxyler’le kullanmayı kabul etmiyorum! k,v,x,r,z, tünellerine ben girmeyeceğim, o dehlizlere inmeyeceğim. Giriş yolu yeryüzünde çıksın!
Hukuki yolları denemek kadar, Türk Telekomdan hizmet alanlar olarak durumu protesto etmeliyiz. Boykot olabilir, işlerini kilitleme olabilir, ses yükselmeli. Artık kesinlikle mali yönden canlarını yakmamız gerektiği fikrim pekişti, kullanıcı olduğumuz kadar müşteriyiz biz aynı zamanda. Hem TT'nin ve hem de Google'ın. Google da görev düşüyor. Belli bir blogun değil tüm sunucunun (neyse adı artık teknik olarak) kapatılmasında Google'ın hem muhtel olan hakkı hem de kullancısına karşı bu saçmalığı giderme yükümlülüğü var.
1120 siteden söz ediliyor erişime kapalı olan. 1120! Bin yüz yirmi!
Mesele benim kıçıkırık bloguma iki satır karalamam değil ki. Özgür düşünce ve paylaşıma vurulan zincir.
Sevgili Elif, kolektif bilincin ne olduğunu hatırlayan biri olarak, blogunu paylaşıma açtı. Benim kafama da ortak domainli kolektif bir blog fikrini soktu.
Ve evet, bu bir eylem çağrısıdır.
Sesini yükseltecek herkes için mail adresim: doliincapax@gmail.com
Last Fm'den de kolaylıkla ulaşabilirsiniz: http://www.last.fm/user/doliincapax
Ek: Yazmamayı seçen, ancak takip ettiği blogları okumayı sürdürmek isteyen biri olarak, bu yazıyı okuyan tüm bloggerlardan ricam, RSS Feed'lerini yazının tümünün okunabileceği şekilde ayarlamaları. Devamını okumak için tıklamak eziyete dönüşmüş durumda zira.
diyelim ki...
YanıtlaSilönce bir oturup konuşulsa mesela?
eylem olacaksa, sadece bu konuda da değil, her konuda olabilir, ilk durak burası olsa...
konuşulabilecek ortam yani...
işte, ne bileyim, eposta grubu gibi...
en azından ona engel yok...
teknik olarak, zor...
web sitelerini, şu ya da bu şekilde kapatabiliyorlarken, eposta alıp göndermeye pek bulaşamıyorlar... en azından şimdilik...
bir çeşit sığınak mekanı olsa yani işte...
bilemedim ben gerisini...
yani olsa öyle bir mekan... gerisi de ordan çıksa... fena mı? :)
ben varım!!!
YanıtlaSil1120 sadece bu yıl kapatılanlar. geçen yıllarda kapatılanlar (wordpress geçen yıl kapatılmıştı mesela) ile ikiye katlanır rahat.
YanıtlaSilsana mail atmıştım ama eline geçmedi sanırım...
YanıtlaSil