Ah ahh...

Epeydir Batu'yla bozuktu aramız. Çok seçici olmaya başladığı, canı istediğinde dvd okuduğu halde, cd'lere burun kıvırıp görmezden geldiği için. Oralı olmuyordum, okuyacak tip yoktu zaten onda. Evde geri hizmet birimlerinde kullanılıyordu.
Ta ki, cennetten bir parça ülkemde hırsız kardeşler işyerlerine gönül indirip, nerede gece orada sabah, sık sık ziyaret turlarına çıkmaya başlayana ve lacivertlerin soyulan hukuk bürolarına yaklaşımının "E, biz tutyos, siz bırakıyonuz. Olcaa bu."dan ibaret olduğunu öğrenene kadar. Memed'imi büroda yalnız bıraktığım karanlık gecelerin sızısı düştü yüreciğime. Güvenlik gerekçesiyle alınan karar doğrultusunda sırtlandığım gibi eve götürdüm Memed'imi, Batu'yu tedavüle soktum. Gel gör ki, aklı okumaya ermez... Ne ağı tanır, ne printerı... Servisçi amcalar girdi devreye, ayak üstü bana madik attıktan sonra dvd rom'u söktüler. Batu delik artık. Arada formatı basıp 10 küsür gb müziği sildiler, ki bi nevi boynumu kopardılar demek bu. (last fm'in kuluyum kölesiyim) Ne bi word'üm var, ne bi printerım. Haftaya kısmetse bi format daha yiyecek Batu, elim kolum bağlı.
Demem o ki...
Memed evde ben burda, çok biçareyim çoook...