Öncelikle birikintimin son raddesi burada.
Dahası ise;
Cumartesi hayatıma üç "yeni" çocuk girdi. İkisi oğlan, 17 yaşında, tutuklular. Gasp, yaralama. Biri kız, 13'üne henüz girmiş, yankesici. Kız ve oğlanlardan tekiyle benden önce tüm şehir tanışmış. Polisi, savcısı, hakimi herkes tanıyor.
Diğer oğlan gördüğüm en güzel oğlanlardan biri. Akademisyen bir babanın en küçük oğlu. Ağabeyleri üniversite mezunu, iş sahibi. Bu lise birden terk. Okumam diye tutturmuş.
Oğlanlar çok saldırgan. Sağlam sopa yemişler. Biri başından yaralı ve kolu kırık, uyuşturucu bağımlısı. Tutuklanmalarını bekliyoruz tüm gün Çocuk Şube'den bir minibüs dolusu polisle.
Hiçbiri için yapılabilecek hiçbir şey yok. Apaçık ortada. Öldürecekler ve ölecekler. Polis oğlanlardan teki için "Bunun tek çıkış yolu infazı" diyor. "Cezaevinden daha tecrübeli çıkarlar nasılsa bi işe yaramaz ki." diyorum, polis gülüyor, "infaz dedikse temelli infazı, dönüş yok ordan" diyor. İşin acıklı yanı... O çocuk öyle bi çocuk ki... Polis haklı. Çok can yakacak o oğlan. Belli.
Bu üçü için yapılabilecek bir şey kalmamış. Ama Osman için vardı. "dı". Polise Osman'ı sordum, geliyor mu hala diye. Üç aydır içeride dedi. En sonunda yaralamadan almışlar onu da. Osman'ı sevmiştim. En çok ondan etkilenmiştim. An be an sürükleniyordu. Onun da yolu bitti.
Osman serbestti...
Bitti.
Dahası ise;
Cumartesi hayatıma üç "yeni" çocuk girdi. İkisi oğlan, 17 yaşında, tutuklular. Gasp, yaralama. Biri kız, 13'üne henüz girmiş, yankesici. Kız ve oğlanlardan tekiyle benden önce tüm şehir tanışmış. Polisi, savcısı, hakimi herkes tanıyor.
Diğer oğlan gördüğüm en güzel oğlanlardan biri. Akademisyen bir babanın en küçük oğlu. Ağabeyleri üniversite mezunu, iş sahibi. Bu lise birden terk. Okumam diye tutturmuş.
Oğlanlar çok saldırgan. Sağlam sopa yemişler. Biri başından yaralı ve kolu kırık, uyuşturucu bağımlısı. Tutuklanmalarını bekliyoruz tüm gün Çocuk Şube'den bir minibüs dolusu polisle.
Hiçbiri için yapılabilecek hiçbir şey yok. Apaçık ortada. Öldürecekler ve ölecekler. Polis oğlanlardan teki için "Bunun tek çıkış yolu infazı" diyor. "Cezaevinden daha tecrübeli çıkarlar nasılsa bi işe yaramaz ki." diyorum, polis gülüyor, "infaz dedikse temelli infazı, dönüş yok ordan" diyor. İşin acıklı yanı... O çocuk öyle bi çocuk ki... Polis haklı. Çok can yakacak o oğlan. Belli.
Bu üçü için yapılabilecek bir şey kalmamış. Ama Osman için vardı. "dı". Polise Osman'ı sordum, geliyor mu hala diye. Üç aydır içeride dedi. En sonunda yaralamadan almışlar onu da. Osman'ı sevmiştim. En çok ondan etkilenmiştim. An be an sürükleniyordu. Onun da yolu bitti.
Osman serbestti...
Bitti.
Henüz ergenlik çağını bile bitirmemiş çocuklar için böyle bir düşünceyi o çocukların içindeki şiddet ve kin duygusuyla reddediyorum.Söz konusu insan bir çocuk , yetişkin değil.
YanıtlaSil"O çocuk öyle bi çocuk ki... Polis haklı. Çok can yakacak o oğlan. Belli."
Bu ne demek Doli'ciğim?yoksa ben mi anlamadım bi' şeyleri. _!?
N0T:
Ayrıca folyo'ya enoymus ileti gönderilmiyormuş.Burayı boş buldum buraya gönderiyorum.
Bugün yaşadığınız boktan olay için tekrar geçmiş olsun.
Kendiniz ya da sevdiğiniz biri 17 yaşında biri tarafından saldırıya uğrasa, içiniz, bu başınıza 18'lik ya da 38'lik biri tarafından gelmediği için daha mı rahat eder? "Çocuk işte" der geçer misiniz bir kıymetliniz bir "çocuk" tarafından bıçaklansa, tecavüze uğrasa, öldürülse. Üstelik de ne yaptığına bakılmaksızın yakalandıktan 1 saat sonra hiçbir şey olmamış, ya da "çocuk" ya işte, şakacıkta yapmış gibi yine sokaklara "oyununa" dönse?
YanıtlaSilyazdıklarımı tam anlamamışsınız galiba.Ben çocuk olduğu için polisin dediği gibi infaz edilmesinin -en azından bu düşüncenin bile - yanlış olduğunu söylemek istedim.Suç , suçtur.Ancak verilen cezalar bir çocuk ile bir yetişkin için aynı olmamalıdır demek istedim.
YanıtlaSilAyrıca kendimin ya da sevdiğim birinin 17 yaşında biri tarafından saldırıya uğraması çok önemli değil.Her hangi birine bunun yapılması yeterli benim için.
Ayrıca ben serbest de bırakılsın demedim.Sadece ceza biraz daha 'topluma kazandırma' amaçlı olmalıdır dedim , ki bu topluma kazandırma kelimesinden çok nefret ederim.
Haklısınız benim de isyan ettiğim aynı şey aslında. Yaşı küçük diye salıvermek ne kadar haksızsa ceza diye hapse tıkmak da o kadar anlamsız. İçeriden daha "maharetli" daha bilenmiş olarak çıkmalarına neden oluyor bu. Yani özgürlüğünün elinden gitmesi insanları şapkalarını önüne koyup "ben nerede yanlış yaptım" dedirtmiyor. Dedirtse bile çıkınca bir kısmının zaten kendisi şebeke olan ailesinin yanına dönmekten başka çaresi yok. Topluma kazandırmak da trafik canavarı gibi içi boş bir laf gerçekten, zaten o kazandırılacak toplum en başta insanları suça itiyor (genelde).
YanıtlaSilYapacak seyler vardir her zaman.
YanıtlaSilOrtaya karışık bir yanıtımsı vereyim;
YanıtlaSilUğur, haklısın, sonuna kadar haklısın, o tırnak içinde aldığın cümleleri yakıştıramadın bana tabii, ama çirkin de olsa çıplak gerçek bu.
İncirçekirdeği de haklı, öte yandan verilen cezalar zaten aynı değil. Gerek hazırlık aşamasında, gerek kovuşturma aşamasında, ve gerekse hükmolunacak ceza bakımından küçükler korunuyor.
Gördüğüm en(/tek) iyi polisler Çocuk Şubede en basitinden. Adam gibi adamlar var. (Garip olan, bunu garipsemek di mi???) Ceza Yasası'nda ise zaten ciddi indirimler düzenlenmiş.
İyimser olmaksa, yine çirkin çıplak bir gerçek, mümkün değil. O çocuklarla haşırneşir olmadığınız müddetçe iyimserliğinizi koruyabiliyorsunuz ancak.
Osman'la ilgili yazımı okudunuz mu bilemiyorum, ama okuduysanız kasdettiklerimi biraz daha iyi anlayabilirsiniz sanırım.
Osman içeride. Bu dışarıdan bir şey ifade etmeyebilir, ama bu Osman bitti demek. Osman için her şey bitti.
Osman'la ilgili yorumlarda "Osman kesinlikle çok iyi bir çocuk, ama -maalesef- onu bir de 5-10 yıl sonra görmek lazım. O ne yazık ki orta birden terk, bahsettiğin (okuma şansı bulan) çocuklar kadar şanslı olamamış. Diğer binlercesi gibi. Kaderiyse çekecek... " demişim. Tuğrul da çekecek, Ahmet de, Gurbet de. Çalacaklar, can yakacaklar, uyuşturucunun dibine vurup yok olacaklar; bir yandan yok ederek.
Ve QM, bunları buraya yazmak bile kolay değil benim için, içim sızlıyor her birinin yerine. Ama tünelin sonunda ışık görmüyorum. Yapacak bir şey olduğunu düşünüyorsan, somut önerilerini paylaşmanı rica ediyorum. Ucundan kıyısından çocuk suçluluğuna bulaşmış biri olarak, gerekli yerlere iletebilirim önerilerini. Karamsarlığım, en olması gerekenin bile dikkate alınmayacağı konusunda da sürse de.
Tipik Antisosyal Kişilik Bozukluğu bu işte... Zaten belirtileri de 15 yaşından evvel tezahür eder... Denildiği gibi pek umut yoktur... 40'larını dahi göremeyebilirler... Bilhassa madde bağımlılığı da eşlik ediyorsa... Malesef psikiyatrinin gücü henüz eksen II tanılarına yetmiyor...
YanıtlaSil