Nerede hata yaptığımı çözmeye başladım sanırım; varoluşum, evreni kendimi merkeze koyarak görmeme neden oluyor. Oysa 'zaman, hayatın içinde yer alan bir olgu değil'; aksine hayat, 'hayatım, zamanın içinde yer alan bir olay'. O halde problemim zamanla, anla, dünle, yarınla değil. Zaman insanoğlunun kurgusu olarak başlamış, insanoğlunun kontrolü dışına çıkmış bir kere. Kendimi kurgulamam kalıyor geriye. Madem öyleyken böyle, n'apıyoruz, ciddiye almıyoruz. Cühelaya özenmeye kaldığımız yerden devam ediyoruz.
An itibarıyla eşlikçim Shine On You Crazy Diamond'dan başkası değil.
ben de comfortable enough´taki yaylilardan sikayetciyim cokca.
YanıtlaSildoli işte öyle birşey geçti benim de başımdan ve bu idrakla yeni bir hayat başlıyor sanıyorum senin için de... mutluluk ve mutsuzluktan öte, kulaklarının gözlerinin ve ellerinin daha önemli olacağı türden birşey. sanıyorum ciddiye almadığım artık kendi hayatımın yeknesak detayları. pek depresif bir sound oldu ama alakası yok elbet
YanıtlaSil