30-1

Ayın 13'ü cuma sabahı adliye önünde patlayan silahların sesini bürodan duymuş, hasbelkader bir kazaya kurban gitmemiş olmanın sevinci ile tesadüfen hayatta kalmayı başardığımız için tüm yaşayanları kutlayarak geçelim mevzuya. Bu başlığı sırf geçen sene 30-2 yazmışım diye koydum ama asıl koyan 30-1 olması.
Aylardan 7 günlerden 10 iken yine yeni bir yaşımı idrak etmiş olmanın verdiği haklı gururu taşıyorum. Öyle bi taşımadır ki bu omuzda x30-1 etkisi yaratıyor. Kutlamalar günün hafta içine denk gelmesi sebebiyle yurt genelinde ve yavru vatan kıprısta bu gece tekrarlanacak(mış folyo öyle buyurdu). Annem bile kutlamaların idrakında olsa gerek ki sabah çıkarken "Kot - tişört mü gidiyorsun, adam gibi giyinsene." dedi. (Böyle de atlarım daldan dala) Yaşıma uygun olarak tayyörümü giymeden kıçımla kotumla geziyorum utanmadan. (Bilerek abartıyorum ki vakıayı "Amma abarttın, ne varmış ki gençsin güzelsin" diyin)

Uzatırsam daha epeyce dala atlayacak gibiyim.

Öyleyken böyle, bu akşam içiyoruz güzelleşiyoruz, sıcaktan çarpılıyoruz, bir gecemizi daha yokluğunda geçiriyoruz.

Not: Doğum günümü ilk kutlayanlardan biri olan Donna'ya ayrıca teşekkür ederim. Bu aralar olduğu aklımda kalmış, emin olamadım, aradım taradım blogunu, bugünmüş. Sen henüz yazmamışsın ama, nice yıllara Donna!