21. Yüzyılın Köleleri

Gördüğüm ilk başlık buydu, bi kaç yıl önceydi, çayımı içip arkadaşımın gelmesini bekliyordum dergiyi kurcalayarak. Varlıklarından haberim yoktu daha önce. Masumdum.

"Başlıkta bir söz oyunu yok. Bu makalenin konusu köleler; cüzi bir ücret karşılığı çok çalışıp köle gibi yaşayanlar değil. 200 yıl öncesinin insanları da değil.
Konu dünyanın her tarafında alınıp satılan, esir edilen, şiddet gören, sırtından para kazanılan 27 milyon insan."

Ürkütücü.

Bunları okurken çok değil iki yıl sonrasında günlük hayatımın bi parçası olacak şeylerden haberim yoktu. Çocuk suçluluğu ile tek bağlantım bir sahafta görüp aldığım "Çocuk Suçluluğu" idi.

Çocuk işçiliğine meyledişim daha yakın tarihli,

"Sanayileşme sürecini henüz tamamlayamamış, nüfus artış hızı yüksek, dolayısıyla nüfus yapısı genç olan ülkelerde ailelerin eğitime yaklaşımı çoğunlukla fakirliğin zorlayıcı baskısı altındadır. Sorun ayrıca eğitimin kalitesine ve eğitime olan güvensizliğe de dayanmaktadır. Bu ülkelerde, eğitim sisteminin üretim sistemine uyumsuz olması, eğitimin geleceğin işsizlerini yaratmakta olduğunu düşündürmektedir."

"Yapılan tahminlere göre bugün tüm dünyada 250 milyon kadar çocuk, yeterli eğitimden, sağlık hizmetlerinden ve temel özgürlüklerden yoksun biçimde çalışmaktadır."

Bir sıfat bir ada bu kadar mı yakışır, bu kadar mı güzel tamlama olur: Vahşi Kapitalizm.


Just Do It. Karabalık'tan.

Sweatshop. Sermayenin kar artırma yöntemi, çocuk sömürüsü. Henüz oyun çağındaki çocuklar bahsedilen. Oyun çağındaki köleler. Ucuz üretim. Gelişmemiş ülkeler. Kullandığımız markalar çocuk köle kullanıyor.
Nike. Adidas. Coca Cola. Acer Fujitsu Siemens.

Ne yapılabilir'in zekice bir örneği burada.