Laia'ya İthaf - I

Ağrı'nın Derinliği'ni okurken kitabın sonuna şöyle bir not almışım:

"Adı ..., ... ili ... ilçesi nüfusuna kayıtlı.

Peki ya siz? Siz "kim"siniz?

Kim'iniz kimliğinize mi sıkışmış? Sığmış mı sahi?

-Kimliğine göre muktedir, düşüncelerine göre azınlık olan biri yazdı bunları."

Bunu da okumayı düşündüğümü belirterek başlayayım neden özür dilemediğimi anlatmaya...

Çok çok kaba anlatım ile; bir taraf abartmış, bir taraf hafifsemiş. Savaşmışlar, türlü iki eziyet edilmiş, çok canlar yitmiş. Çok canlar yersiz yurtsuz kalmış. Buna üzülmemek mümkün mü? İnsanın içinin sızlamaması mümkün mü?

Benim nedenlerim biraz bu çerçevenin dışında,

Bir insanın bir diğerini öldürmesi, saiki ne olursun, benim gözümde meşru bir zemine oturmaz ve bu fiilin adı cinayettir. Öldürülen, hapsedilen, özgürlüğü elinden alınan, tecavüz edilen, sürülen, yaralanan, öyle ya da böyle savaştan, cinayet ve işkencelerden etkilenen herkes içimi yakar.

Devlet, kurum olarak vatandaşı saydığı bireyden farklı bir organizma gibi hareket etmeye meyyaldir. Öyle ki, farklı düşünerek yol çizebilir kimi zaman. Hatta gariptir, diasporanın milliyetçisi gözünden bile; ABD ya da Fransa'da yaşamak lüksünden geçip yoksul ama bağımsız ülkesine dönmeyi gözü kesmez. Hatta buna nedense Ece de vurgu yapmaz.

Savaş... öyle ya, iç yakar. Onun, ya da bunun -devletleri değil milletleri kasdediyorum- bakmadan ama.

Dedi ki folyo, "imzaladım çünkü herkesin devletle aynı düşünmediğini göstermek istedim".

Dedim ki, "ölen herkes açısından üzücü, ama kendimi birey olarak sorumlu hissetmiyorum. Kişi olarak dileyecek bir özürüm yok."

Devlet ile aynı düşünmeyen biri olduğumu- ama ata bağıyla olayın taraflarından  biri olduğumu kabul etmem de söz konusu olamaz. Kendimi şimdiye kadar hiç Türk olarak tanımlamadım ki ben Ermenilerden özür dileyen Türkler arasında yer alayım. Kendimi hiç millet esasına tabi tutmadım ki şimdi tutayım.

İnsanlığın katlini, savaşı lanetleneyen bir bildiri kaleme alındığında imzalamayan n'olsun. Yeter ki sıyrılın şu milletçe/milliyetçe hareket düsturundan gözünüzü seveyim.